Zondag stond alweer de tweede manche van de T3 series op de agenda, dit keer werden we onderworpen aan een individuele supersprint: 400m zwemmen, 14 km fietsen en 3 km lopen.

 

Mijn wedstrijddagje begon alvast goed. Zoek de fout

Met maar 17 dames aan de start en dus voldoende plaats rondom mij kon ik een snelle start nemen.

Jolien Vermeylen vertrok zoals gewoonlijk als een speer uit een boog, die zagen we tijdens het zwemmen niet meer terug. Samen met Kiara Lenaertz en Hanne Peeters vormde ik het achtervolgende groepje. Als tweede zette ik voet aan land en kon ik aan de lijdensweg naar de wisselzone beginnen. Wat heeft iedereen toch met die lange aanloopstroken naar de wisselzone (inclusief klimmetjes -> lees BK ploegen Doornik).

Kiara en Hanne snelden me al vlug voorbij, maar dankzij een snelle wissel kon ik toch nog aansluiten op de fiets.

 

De goede samenwerking met de Tribe-bees zorgde ervoor dat we Jolien al snel in het vizier kregen, die dan ook na een goede 4 km kon aansluiten in de kopgroep. Ondanks dat we moesten uitwijken voor enkele vallende jongens uit het voorbij zoevende massapeloton (amai ik was verschoten), kwamen we met zijn vieren heelhuids in de wisselzone aan.

Klaar voor lijdensweg 2.0. Een ellenlange aanloopstrook naar de wisselzone doorheen een paardenstal, waarom ook niet. En nee dat tapijtje helpt echt niet tegen die kasseien. Mijn fiets vloog alle kanten uit. Oke, ik overdrijf misschien wat 😊.

Maar goed, mijn wedstrijd zat erop. Aangezien ik nog steeds sukkel met mijn scheenbenen, zat snel lopen er niet in. In tegenstelling tot het BK ploegen en het clubkampioenschap mocht ik wel aan het loopnummer starten, maar dus op ’t gemak. Gelukkig hadden de scheidsrechters gezien dat ik wel aan het afzien was (niet dus) en lieten ze me even rusten in hun penalty box. Ik was tijdens het afstappen van de fiets namelijk met mijn voet over de streep gekomen, goed voor 10” straftijd.

Ondanks het duurloopje, voelden de loopbeentjes allesbehalve super aan, dus een goede looptijd had er sowieso niet ingezeten. Ik voelde dat ik wel sneller kon, maar het herstel van mijn blessure komt op de eerste plaats, en zo kwam ik uiteindelijk als laatste over de meet. Met ons team werden we wel nog derde dankzij de knappe prestaties van mijn teamgenootjes Margot, Delphine, Jonie en Karlien.

 

Al bij al heel tevreden over mijn zwem- en fietsconditie, nu nog het lopen op punt krijgen.

Bij deze sluit ik de eerste helft van mijn seizoen af, want de leukste periode van het jaar komt eraan: examens! Ik sluit me dus even op in mijn grot in Leuven, en waarschijnlijk (als mijn scheenbeen het toelaat) kom ik terug boven piepen op 15 juli voor de plastriatlon in Aarschot.

 

See you soon!

 

Maura

 

En niet te vergeten: bedankt aan de fotografen en supporters!

 

4 Comment on “T3 Sint-Laureins: ‘duurloopje’ in wedstrijdpak, ’t is eens wat anders

  1. Goei verslagske Maura!! Funny :p en proficiat met prestatie! 2 van de 3 al top! Das al niet gebuisd! Hopelijk in juni ook van dat 😉 veel succes met examens! xx

    1. Dankje Ine! Ik hoop het ook, jij ook veel succes!

  2. Mooie prestatie Maura. Zo verder evolueren… Topclub…👍🏼👊🏼💪🏼🍀

    1. Dankje!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *