Net als de voorbije 8 jaar stond ook dit jaar de 15e augustus weer aangestipt in mijn agenda. Ditmaal niet zomaar triatlon Izegem, maar ook mijn laatste Belgisch kampioenschap in de jeugdreeksen. Éen van mijn grote doelen van dit seizoen.

 

Zoals je wel al ergens gehoord of gelezen hebt, ging het zwemmen dit jaar door in de Gavers te Harelbeke in plaats van in het kanaal in Izegem omwille van blauwalgen. Niet meteen een voorstander van de triatlon met pauze, maar wel een veel betere oplossing dan een omschakeling naar duatlon, zeker in mijn geval. Toch even een blik geworpen op dat water daar in het kanaal en ik moet zeggen dat ik die pauze al een stukje minder erg vond. Uiteindelijk verliep alles heel vlot dus dikke pluim voor de organisatoren en het bestuur!

 

Startuur zwemmen: 8u42, best wel vroeg. Gelukkig ben ik een ochtendmens en woon ik op een kwartier van de Gavers. Daarnaast was mijn terreinkennis top aangezien ik al een maandje in de Gavers gewerkt had als redder. Dat stukje wier daar aan het keerpunt had ik dus ergens wel zien aankomen. Daarbij ook nog eens een non-wetsuit swim, mijn BK begint alvast goed. Het werd naar mijn mening toch wel een woelig zwemnummer dankzij de vele goede zwemsters aan de start. Ik kwam als vijfde meisje uit het water op 30” van leidster Cato en in de buurt van enkele goede fietsters.

 

Om 12u55 stonden we klaar onder de brug van Izegem om aan het tweede deel te beginnen. Bedankt Freek en Nathalie voor de fancy flashy roze kousen waar ik niet op voorzien was!

Gesprongen rekkertjes zorgden ervoor dat mijn wissel niet helemaal verliep zoals ik gehoopt had. Uiteindelijk toch nog in mijn schoenen geraakt, maar de 4 meisjes voor mij waren vertrokken. In mijn poging om hen in te halen, nam ik iets te snel mijn bocht tijdens de eerste passage op de markt en kwam ik op de grond terecht. Op een of andere manier moet er wel altijd iets gebeuren tijdens de wedstrijd in Izegem en zo werd ook dit jaar geen uitzondering.

 

 

Toch wel even geschrokken, maar heb mezelf snel bijeengeraapt en ben terug op mijn fiets gesprongen. Zo kwam ik in het wiel van klasgenootje Laura Swannet terecht die er al snel de pees oplegde. Het grootste deel van de eerste ronde zag ik af in haar wiel, een ander iets minder groot deel liet ik turbo Laura even rusten in het mijne. Zo kwamen Hanne en Elise al snel dichterbij en konden we hen in het begin van de tweede ronde vervoegen. Er werd stevig doorgefietst met vooral Hanne en Laura op kop waardoor we op het einde van het fietsen ook een heel stuk dichter bij Cato waren genaderd.

 

 

Maar triatlon is natuurlijk niet gedaan na het fietsen, er moet ook nog gelopen worden. Én dat is nu niet een van mijn beste onderdelen. Ik heb toch enkele malen op mijn tandvlees gezeten op de fiets en dat was te merken aan de loopbenen. Mijn looptijd was met andere woorden niet zo goed, maar we weten ook hoe het komt. Uiteindelijk kwam ik als vierde junior over de streep na Laura, Cato en Lisa die verdiend het podium innamen.

 

Ik kan terugkijken op een mooi laatste BK, dat ik ondanks tegenslag tijdens de voorbereiding door blessure toch nog pijnloos heb kunnen beëindigen, op enkele schaafwonden na dan toch. Gelukkig houden mijn schenen het voorlopig vol, die schaafwonden genezen wel. 

 

Graag wil ik zoals steeds mijn trainer Brecht, mama en de vele andere supporters bedanken.

Volgende wedstrijd: jeugdtriatlon Viersel op 26 augustus

 

MAURA

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *